PIT-R nie wpisuje się do żadnej rubryki w rozliczeniu rocznym. Jest to informacja o przychodach zwolnionych z podatku, a nie deklaracja podatkowa ani załącznik do PIT-37 lub PIT-36.
PIT-R – co oznacza?
Formularz PIT-R otrzymuje osoba, która uzyskała określone należności związane z pełnieniem funkcji społecznych lub obywatelskich. Dokument zawiera kwoty, które korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego. Nie trzeba ich przepisywać do zeznania rocznego ani uwzględniać przy obliczaniu podatku.
PIT-R mogą otrzymać między innymi osoby, którym wypłacono należności z tytułu:
- diet radnego jednostki samorządu terytorialnego,
- udziału w pracach komisji wyborczej,
- innych obowiązków społecznych lub obywatelskich objętych zwolnieniem podatkowym.
Jeżeli w PIT-R wykazano wyłącznie takie zwolnione kwoty, nie wpływają one na wysokość podatku, nadpłatę ani zwrot. Nie ma więc pola w PIT-37 ani PIT-36, do którego należałoby je wpisać. Nie dołącza się także PIT-R do składanego zeznania jako załącznika.
PIT-R a PIT-11 – jaka jest różnica?
Najczęstsza pomyłka polega na potraktowaniu PIT-R tak samo jak PIT-11. PIT-11 zawiera informacje o dochodach podlegających opodatkowaniu i na jego podstawie wypełnia się zeznanie roczne, najczęściej PIT-37. W niektórych sytuacjach właściwy będzie PIT-36.
PIT-R dotyczy natomiast przychodów zwolnionych z podatku. Jeśli otrzymałeś jednocześnie PIT-11 od pracodawcy lub zleceniodawcy oraz PIT-R, rozliczasz dane z PIT-11, a PIT-R zachowujesz w dokumentacji. Nie przepisujesz z niego żadnych kwot do deklaracji.
Warto sprawdzić, czy dokument rzeczywiście jest oznaczony jako PIT-R. Nie należy mylić go z formularzami PIT-11A lub PIT-40A otrzymywanymi z ZUS, ponieważ dokumenty te mogą zawierać dochody podlegające wykazaniu w zeznaniu rocznym.
