Przy dodatku mieszkaniowym nie obowiązuje jedna stała liczba metrów przypadających na osobę. Limit zależy od liczby członków gospodarstwa domowego i wynika z tzw. powierzchni normatywnej. Lokal może ją przekraczać o 30%, a w określonych warunkach o 50%. Po przekroczeniu tych granic dodatek mieszkaniowy nie przysługuje z powodu zbyt dużej powierzchni.
Powierzchnia normatywna a dopuszczalny metraż
Powierzchnia normatywna jest podstawą oceny, czy mieszkanie nie jest zbyt duże w stosunku do liczby osób. Jeżeli lokal ma większy metraż, nie oznacza to automatycznie odmowy. Możliwość przyznania dodatku istnieje wtedy, gdy powierzchnia użytkowa mieści się w ustawowym limicie powiększonym o 30% albo, przy spełnieniu dodatkowego warunku, o 50%.
Trzeba jednak rozróżnić prawo do świadczenia od sposobu jego obliczenia. Nawet gdy większe mieszkanie mieści się w dopuszczalnym limicie, wysokość dodatku ustala się z uwzględnieniem powierzchni normatywnej, a nie całego faktycznego metrażu lokalu.
Ile metrów może mieć mieszkanie?
Poniższa tabela pokazuje powierzchnię normatywną oraz maksymalny metraż lokalu przy przekroczeniu tej powierzchni o 30% lub 50%:
| Liczba osób | Powierzchnia normatywna | Maksymalna powierzchnia (+30%) | Powiększona maksymalna powierzchnia (+50%) |
|---|---|---|---|
| 1 osoba | 35 m² | 45,5 m² | 52,5 m² |
| 2 osoby | 40 m² | 52 m² | 60 m² |
| 3 osoby | 45 m² | 58,5 m² | 67,5 m² |
| 4 osoby | 55 m² | 71,5 m² | 82,5 m² |
| 5 osób | 65 m² | 84,5 m² | 97,5 m² |
| 6 osób | 70 m² | 91 m² | 105 m² |
Limit powiększony o 50% można zastosować tylko wtedy, gdy udział powierzchni pokoi i kuchni w całkowitej powierzchni użytkowej lokalu nie przekracza 60%. Jeżeli warunek ten nie jest spełniony, pozostaje limit wynoszący 130% powierzchni normatywnej.
Przykładowo, trzyosobowe gospodarstwo domowe ma powierzchnię normatywną wynoszącą 45 m². Lokal o powierzchni 58,5 m² mieści się w limicie 30%. Przy spełnieniu warunku dotyczącego udziału pokoi i kuchni dopuszczalna powierzchnia może wynieść 67,5 m².
Kiedy limit metrażu może być wyższy?
Przepisy przewidują zwiększenie powierzchni normatywnej w kilku sytuacjach. Najważniejsze zasady są następujące:
- Osoba poruszająca się na wózku może zwiększyć powierzchnię normatywną o 15 m².
- Osoba z niepełnosprawnością wymagającą oddzielnego pokoju może zwiększyć powierzchnię normatywną o 15 m².
- Gospodarstwo liczące więcej niż 6 osób zwiększa powierzchnię normatywną o 5 m² za każdą kolejną osobę.
- Warunek oddzielnego pokoju powinien wynikać z odpowiedniego orzeczenia o niepełnosprawności.
Zwiększenie o 15 m² wpływa na wyliczenie limitu powierzchni, dlatego w takiej sytuacji urząd powinien uwzględnić dokument potwierdzający spełnienie warunku. Przy większej liczbie domowników najpierw zwiększa się normę o 5 m² za każdą osobę powyżej sześciu, a następnie stosuje właściwy próg dopuszczalnego przekroczenia.
Czy gmina może podwyższyć limit?
Rada gminy może podwyższyć maksymalną dopuszczalną powierzchnię użytkową lokalu albo maksymalny stopień przekroczenia powierzchni normatywnej. Z tego powodu przed złożeniem wniosku warto sprawdzić aktualne uchwały w urzędzie gminy, urzędzie miasta albo właściwym ośrodku pomocy społecznej.
Podstawą zasad dotyczących metrażu jest Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. Ostateczna ocena powierzchni należy do organu wydającego decyzję, czyli wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.
Artykuł ma charakter informacyjny. W przypadku wątpliwości dotyczących aktualnych limitów lub lokalnej uchwały należy skontaktować się z właściwym urzędem gminy lub miasta.
